بیانیه مطبوعاتی انجمن پزشکان ترک، مورخ 21 ژوئن 2013، در خصوص رویدادهای پارک قزی از آغاز مقاومت و فشار نخست وزیر و وزیر بهداشت بر پزشکان و انجمن پزشکان ترک

21.06.2013
Translated from German by Translators for Justice
انسانیت و شغل پزشکی
از تمامی مسئولین انتظار داشتیم که
در برخورد با تظاهرات صلح آمیز پارک قزی حساسیت و درک لازم از خود نشان دهند، به افرادی که علی رغم خشونت از موضع صلح آمیز خود کوتاه نیامده اند احترام بگذارند و دست از آزار انسانهایی که برای اعتراض به خشونت و گفتمان خشونت آمیز به خیابان ها رفته اند بردارند… ما انتظار داشتیم که وزیر بهداشت بگوید بر علیه مردمی که مطالبات موجه خود را اعلام می کنند، در مکانهایی که کمکهای اولیه انجام می شود، در بیمارستانها، هتلها، جاهایی که انسانها پناه می جویند، در اتاقهایی که کودکان خوابیده اند، برعلیه انسانها، بیماران و کودکان “کسی اجازه ندارد گاز شیمیایی پرتاب کند، استفاده از چنین موادی بلافاصله ممنوع است”…
ما انتظار داشتیم که
مرگ محمد آیوالیتاش، عبدالله کومرت، مصطفی ساری و ادهم ساریسولوک را به زبان بیاورند، که برای 59 مصدوم جدی، 11 نفری که یک چشم خود را از دست داده اند و هزاران آسیب دیده این رویدادها آرزوی سلامت و بهبودی کنند…
ما انتظار داشتیم که
مسئولین اطمینان دهند که تمامی مراقبتهای پزشکی لازم برای همگان است، چه کسانی که در تظاهرات خیابانی در معرض خشونت و گازهای اشک آور قرار گرفتند و چه کسانی که در خانه یا محل کار بواسطه این گازها دچار مشکلات تنفسی شدند، بدون تبعیض و بدون هرگونه نیاز به ثبت رسمی هویت آنها در لیستهای مختلف مورد درمان قرار گیرند، فقط به این دلیل که آنها انسان هستند…
ما انتظار داشتیم که
مسئولین در قبال پزشکان و دانشجویان پزشکی که به افراد آسیب دیده، افرادی که به سختی نفس می کشند، چشم خود را ز دست دادند، سرشان شکسته و یا از هر نوع آسیب و صدمه ای رنج می برند، رفتاری متفاوت نشان دهند و بگویند “پرسنل پزشکی حتی در شرایط جنگی نیز مورد حمله قرار نمی گیرد”…
علی رغم همه آنچه گفته شد، انتظار نداشتیم که،
در طی روزهای گدشته با انسانهایی که خواستار برابری حقوق، آزادی، و احترام به عزت نفس خود بودند، چنین رفتار خشونت آمیزی شود. انتظار نداشتیم که وکلایی که در برابر بی عدالتی ایستادند در دادگاه ها مورد اهانت قرار گیرند و به طور گروهی بازداشت شوند، که با پزشکان، دانشجویان و پرسنل پزشکی که برای انجام کمکهای اولیه در محلها حضور داشتند، بر خلاف قانون برخورد شود، که انجمن پزشکان ترک و دفتر رسمی پزشکان در استامبول، آنکارا و ازمیر به طور کتبی مواخذه شوند که چرا برای کمک به مصدومین از وزارت بهداشت کسب اجازه نکرده اند، که اسامی پزشکان و دانشجویان و پرسنل پزشکی که در محل حوادث به کمک مصدومین شتافتند ثبت شود، که بازداشت شوند،
انتظار نداشتیم که نخست وزیر جامعه را به دو گروه تقسیم کند و گروهی را تهدید کننده گروه دیگر جلوه دهد، که انجمن پزشکان ترک و کلیه پزشکان را متهم و به آنها توهین کند، که کمکها و اقدامات آنها را که طبق تمام قوانین بین المللی قانونی هستند، مناقض قانون قلمداد کند.
ما نمی دانستیم که،
تعداد جوانانی که تا این حد صلح آمیز، شوخ طبع، مصمم، سرسخت و مغرور هستند و برای آزادی و برابری حقوق به پا می خیزند و به حمایت از برادران و خواهران خود اعتقاد دارند تا به این حد زیاد است. ما نمی دانستم که تعداد کسانی که ناگهان جوان می شوند و قدم بر می دارند تا به این حد بالاست و روز به روز نیز بیشتر می شود،
ما نمی دانستیم که پزشکان جوان، پرسنل پزشکی و دانشجویان پزشکی با این سرعت به یاری مردمی می شتابند که خواسته های صلح آمیز و برحقشان با خشونت پاسخ گفته شده،
ما نمی دانستیم ملتی که در تمامی این سالها فکر می کردند که “پزشکان به دنبال سود خود هستند” ناگهان تفکر خود را عوض می کنند واز این پس “تنها هدف پزشکان را سلامت بیمار خود” می دانند،
ما نمی دانستیم که پزشکان دیگر در اقصی نقاط جهان از ما حمایت می کنند، به نخست وزیر، همانند ما، نامه می نویسند و ارزشهای شغل پزشکی را به وی یادآوری می کنند.
ولی امروز می دانیم…
و به خود یادآوری می کنیم که
انسانیت پیش از همه به معنی وجدان، همبستگی و برادری است، که حق همیشه با انسانهایی است که در مقابله با فشار و خشونت به پا می خیزند و برای برابری، برای انسان و عزت انسان مبارزه می کنند و این حق به هیچ وجه پوشانیده نخواهد شد. ما می دانیم که ارزشهای شغل پزشکی از قلب ارزشهای انسانی برمی خیزند و با هیچ ابزاری از ریشه خود کنده نخواهند شد…
پس از همه آنچه که در طی 20-25 روز گذشته شاهد بودیم، حملات کلامی نخست وزیر به انجمن پزشکان ترک ما را حیرت زده نمی کند. حتی دیگر از مسائل دور از واقعیتی که نخست وزیر در خصوص سقط جنین و عمل سزارین مطرح می کند تعجب زده نمی شویم. ما قادریم خشم و سرگشتگی او را درک کنیم. با این حال نگرانی ما از این است که او دستیابی به آینده مشترک و روشنمان که در آن همه در صلح، برابری و آزادی زندگی خواهیم کرد، را به تعویق بیاندازد.
بار دیگر اعلام میکنیم: انجمن پزشکان ترک همچنان از پزشکان و مردمی حمایت می کند که در این روند نقشی ایفا کرده اند. ما پشت آنها، به همراه آنها، در کنار آنها و در میان آنها باقی خواهیم ماند.
به علاوه، نخست وزیر باید ما را ببخشد، در ترکیه آنگونه که نخست وزیر از “پلیس خود” انتظار دارد، پزشکان هرگز و در هیچ زمانی “پزشکان نخست وزیر” نخواهند شد. ما همیشه از ارزشهای جهانی انسانی تبعیت خواهیم کرد و بدون هیچ تبعیضی به کمک انسانهایی که به ما نیاز دارند (حتی خود نخست وزیر) خواهیم شتافت.
اگر کسانی که گازهای اشک آور، توپهای آبی و خشونت را بر علیه مرم به کار می برند، نخست وزیر خود را دارند، انجمن پزشکان ترک نیز انسانیت خود را دارد و بر اساس آن با مردم اعلام همبستگی می کند.
شورای مرکزی انجمن پزشکان ترک

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s