Şair Jeffrey Kahrs’ın Gezi Parkı’na ithaf ettiği “A Story” şiiri Türkçe’de.

bir öykü

hiç bir şeyin tadını alamayana kadar dilimi tuttum
hep boyle değildi
hoşgörülü bir anlayış yükselir diye umdum
silahların gölgesinin arkasından
sonra silmeye başladılar
kendi sözlüklerinden gelmeyen
her sözü. bekledim ve yuttum
bize verdikleri kırıntıları
başka ne vardı ki inanacak?
sonra jopları kafalarda patladı
biber gazları dev yelkenler gibi kabardı
acımasızdı. ama en azından rüzgâr başladı
gözyaşlarında ve yeniden hissettim dilimi
tadabiliyordum kalabalıktan yükselen sesleri
kim mucize bekler ? ben değil.
bu benim dilimi çözme şansımdı. işte ben bunu yaptım.

Yazan: Jeffrey Kahrs
İngilizceden çeviren: Hatice Ören

A Story

I held my tongue till I couldn’t taste anything.
It wasn’t always like this.
I hoped for the rise of tolerant reason
from behind the shadows of guns.
Then the government began erasing
any word that didn’t come from
their dictionary. I waited and fed
as they gave us token morsels of freedom.
Beside, who else was there to believe in?
Then their billy clubs bashed heads
and pepper gas smoke seemed everywhere.
It was brutal. But at least the future began
in tears and my tongue regained its feeling.
I could taste the chanting voices.
Who expects miracles? I don’t,
but this is my chance to let go
of my tongue. I have done this.

Jeffrey Kahrs

One comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s